Bussemaker hekelt verschillende diagnoses dyslexie door sociale afkomst

DEN HAAG - Kinderen uit welvarende milieus krijgen vaker een dyslexieverklaring, dan kinderen uit minder kapitaalkrachtige gezinnen. Daarnaast maakt het uit of Nederlands je eerste taal is. Dyslexie wordt in dat geval dan vaker vastgesteld. Het zijn signalementen in een onderzoek dat het ministerie van onderwijs laat doen naar de stijging aan dyslexieverklaringen bij Nederlandse kinderen, waarover Trouw bericht. Maar is dit ook zo?

Wordt zo’n verklaring ook verstrekt aan kinderen die misschien gewoon niet zo goed kunnen leren of niet het juiste onderwijs krijgen?

Het is voor het ministerie of de Onderwijsinspectie nog te vroeg om op al deze vragen een passend antwoord te hebben. Uitgangspunt is dat niet meer dan 10 procent van de leerlingen last heeft van ernstige dyslexie en niet op te lees- en spellingsproblemen, aldus de Inspectie van het Onderwijs op basis van internationaal onderzoek. Hoeveel invloed heeft het sociale milieu of achtergrond daadwerkelijk?

Voor minister Bussemaker is het nog niet duidelijk. Uit eerder onderzoek in de gemeente Amsterdam bleek ook al dat op scholen met kinderen uit welvarende milieus meer dyslexieverklaringen voorkwamen. De gemeente Amsterdam laat dit momenteel nader onderzoeken, en ook de minister wil meer weten. “Verschillen in de toegang tot diagnostiek en behandeling van dyslexie op grond van sociale achtergrond zijn niet acceptabel”, aldus Bussemaker. “Het kan zijn dat er op scholen met veel kinderen met een migratieachtergrond veel aandacht is voor taalonderwijs of dat door een taalachterstand dyslexie niet wordt opgemerkt. Ook kan het zijn dat hoogopgeleide ouders veel actiever zijn om een taalprobleem te verklaren met een diagnose dyslexie.”

Discussieer gratis mee op het Onderwijsland platform.

Bron: Trouw